Iqrit en Biram – 16

Deze keer besteden we aandacht aan de ‘verdwenen’ dorpen zoals de dorpjes Iqrit en Biram.

Iqrit in het noorden van Galilea (wat nu Israël is)  was een dorp met zo’n 500 inwoners, bestaande uit merendeels christelijke Palestijnen. Tijdens de Nakba werden de bewoners verdreven maar met de belofte dat ze terug zouden mogen keren. Toen de inwoners na verloop van tijd wilden terugkeren, werd hen dat verboden. De reden was natuurlijk dat Israël geen precedent wilde scheppen om Palestijnen naar hun huizen terug te laten keren. Zeker niet aan zo’n 700.000 Palestijnen die tijdens de Nakba van 1948 waren verdreven  of gevlucht. De terugkeer van deze vluchtelingen zou de demografische joodse meerderheid van de net ontstane staat Israël verstoren.

De kerk van Iqrit
De kerk van Iqrit

De inwoners vochten tegen deze beslissing  tot aan het Israëlische Hooggerechtshof en deze besliste in 1951 dat de inwoners zouden mogen terugkeren. Maar voordat de bewoners de kans hadden terug te gaan, bombardeerde de Israëlische luchtmacht hun dorp. Alle huizen werden verwoest, alleen de kerk bleef gespaard. Het land van het dorp is daarna middels de omstreden wet op ‘vordering van gronden’ onteigend en eigendom geworden van de staat Israël. De kerk wordt nog regelmatig gebruikt zoals bij bruiloften en begrafenissen.

Hetzelfde lot onderging ook het dorp Biram. Nog steeds hopen de mensen dat ze eens terug kunnen keren naar het dorp van hun voorouders.

Oude foto van Iqrit
Oude foto van Iqrit

In 2016 heeft de EO  een documentaire gemaakt over deze 2 dorpen onder de titel Waiting for a miracle.

 

 


Deze tekst werd aangeboden door Anita. Heb je ook een verhaal of foto’s over de Nakba en wil je deze graag publiceren? Laat het ons weten: