Gedicht: 5 mei – 8

ik sta achter het raam
op de zesde verdieping

dit is waar ik woon

ik sta en kijk naar de stad
die als een huisvrouw na een drukke dag
even ligt te rusten

het is schemering
de gebouwen maken een vreemde skyline
een V vormige rij vogels
vliegt naar de bloedgekleurde horizon

de wind is stil
een paar wolkenkrabbers
staan tegen de bleke hemel
als de bewakers
van een mysterieuze orde

als het donkerder wordt
begint de krekel in mijn hoofd
zijn murmelen
hij is mijn onvermijdelijke avond-maat

een stem
vergelijkbaar met mijn eigen stem
fluistert in mijn oor:
dit is de vrijheid, geniet ervan!

Amir Afrassiabi
Rotterdam, mei 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *